وبسایت خبری پدیده پرس پایگاه خبری خوزستان
در بحث توسعه شهری اهداف اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و زیست محیطی در راس سیاست ها قرار دارد و در واقع تحقق این اهداف نیازمند تعامل و همکاری بین مردم با دولت است حضور و مشارکت مردم در امر توسعه شهرها ضروری و اجتناب ناپذیر است و تشکیل شورای شهر و نمایندگان مردم از جمله اقداماتی است که ضرورت مشارکت مردم را در امور شهری با محوریت توسعه پایدار جهت رفع مشکلات عدیده ی شهر را آشکار می سازد. با مطالعه تجربیات اکثر کشورهای جهان در زمینه مشارکت شهروندان در امور شهری و تاثیر این مشارکت را می توان از ضروریات توسعه پایدار شهری دانست.
اصل یکصدم قانون اساسی مقرر می دارد که برای پیشبرد سریع برنامه های اجتماعی – اقتصادی ، عمرانی ، بهداشتی ، فرهنگی ، آموزشی و سایر امور رفاهی از طریق همکاری مردم با توجه به مقتضیات محلی ، اداره امور هر روستا و شهری با نظارت شورایی به نام شورای روستا و شهر صورت گیرد که اعضای آن را مردم همان محل انتخاب می کنند اهتمام به مسئله مشارکت شهروندان در واقع احترام به نظر تک تک افراد از پایینترین تا بالاترین سطح تصمیم گیری است.
از جمله مسائل و مشکلاتی در اعضای شورای شهر در کلانشهر اهواز شاهد بوده ایم عدم حضورر نیروهای با تجربه در حوزه عمران شهری است که یکی از دلایل اصلی آن این است که انتخابات اعضای شورای شهر تحت تاثیر برخی جناح ها، روابط فردی قومی و خانوادگی قرار دارد. بنابراین افراد متخصص در زمینه امور شهری کمتر فرصت حضور در این نهاد مردمی را دارند. حضور تعداد بالای افراد شرکت کننده به عنوان کاندیدا از متخصص و غیر متخصص سبب میشود انتخابات از محور اصلی خود که باید انتخاب افراد شایسته در این عرصه باشد خارج شود و رای دادن بر اساس روابط فردی، گروهی، قومی، زبانی، فامیلی و محلی است. وجود چنین گرایشی در افراد موجب میشود که صاحبان دانش، تخصص و مهارت از حضور در شورا بازمانده و میدان برای افراد ضعیف تری که صرفا از روابط گسترده تری بهره مند هستند، باز شود که حتی یک روز سابقه فعالیت در مدیریت و عمران شهری را نداشته اند و این فقدان نیروهای متخصص در امور شهری در شورای اسلامی اهواز عملاً مسیر تضعیف شوراها را هموار کرده است و در نتیجه ما در اهواز شاهد عدم انتخاب شهردار متعهد، متخصص و شایسته برای این کلانشهر، عدم اطلاع رسانی صحیح به شهروندان، عدم تأثیرگذاری طرح ها و مصوبات شورای شهر در زندگی شهروندان، عدم شناخت و توجه به نیازها و خواسته های شهروندان و مسائل شهری، عدم نظارت دقیق بر اجرای طرح های و نیمه کاره ماندن و در نهایت عدم پایبندی به حضور در جلسات، جبهه بندی و قطب بندی، کشمکش و لجبازی اعضا بایکدیگر و عدم توافق در تصمیم گیری ها هستیم که در نهایت منجر به نارضایتی و بی اعتمادی شهروندان شده است.
اولین وظیفه شوراها تعیین شهرداران است که این امر باید بدور از حواشی، واقع بینانه و کارشناسی شده انجام شود و مساله بعدی اینکه شهردار نباید در حد یک قهرمان و ناجی شهر مطرح شود به گونه ای که وی خود را رئیس پنداشته و دیگران را مرئوس. پس در آینده مجبور به تایید همه عملکرد او خواهند شد، شهردار باید به گونه ای برگزیده شود که پس از دوسال بتوان در صورت عدم توفیق، جهت مصلحت شهر، براحتی تصمیم به عزل وی گرفت.
در این روزها شاهد هستیم که شورای شهر اهواز در درون خود دچار اختلافات پنهان و پیدای بسیاری است که قدرت تصمیم گیری و جسارت را از آنها گرفته است به طوری که بر تصمیمات آنها خارج از مجموعه شورا اعمال نفوذهایی میشود و دامنه این اختلافات بعد از تصمیم گیری در استیضاح شهردار به اوج رسیده و جلسات این شورا یا تشکیل نمیشود و اگر هم تشکیل شده بدون خروجی مناسب برای رفع مشکلات شهروندان بوده است.
این اختلافات و بی انگیزگی بعضی از اعضا، ناهماهنگی شهردار و شورای شهر و نداشتن طرح و برنامه مشخص کوتاه مدت و بلندمدت موجب شده که شورای شهر منفعل و به نوعی از ریل خارج شود، بنابراین انتظار می رود با استمداد طلبیدن از صاحب نظران و کارشناسان و اهل فن و افراد دلسوز نسبت به رفع مشکلات شهروندان در راستای وظایف خود اقدامات اساسی انجام دهند و طرحی نو دراندازند.
سهیلا باوری
کارشناس ارشد جامعه شناسی